Z moim Cerberkiem, kiedy go przygarnęłam rok temu tez miałam okropne problemy. Jego skóra na całym ciele to był jeden wielki świąd, ciągle się drapał, skóra była ciągle zaczerwieniona w jakby wysypce a dodatkowo gdzieniegdzie z bąblami (jakby pryszcze). Wypróbowałam wszelkiego rodzaju zasypki (w tym i Alantan), kremy, maści, ale że Serek nie pozwalał się na początku dotykać, aplikowanie tych medykamentów odbywało się sporadycznie, więc i bez rezultatów. Dobre, ale bardzo krótkie efekty dały środki przeciwalergiczne(Zyrtec, a potem Alertec). Ale z czasem te lekarstwa przestały w ogóle działać. Najskuteczniejszym w przypadku Serka okazał się lek o nazwie
PABI - DEXAMETHASON. Jest to lek na receptę. Ja receptę dostaję od zaprzyjaźnionego lekarza. Jednak ze względu na to iż jest to dość silny lek, do tego sterydowy, najlepiej wpierw skonsultować z weterynarzem decyzje o braniu tego leku i o przyjmowanej dawce. Serek początkowo dostawał dawkę
2mg (2x 1 mg rano) przez 4 dni ze stopniowym zmniejszaniem dawki. I tak średnio 1 miesiąc kuracji 1 miesiąc przerwy. Ostatnią kurację przeprowadziłam dawką o połowię mniejszą
1mg (2x0,5mg) ponieważ jak przeczytacie w opisie leku może upośledzać działanie nerek, a Seruś nie miał ostatnio zbyt ładnych wyników;/ Ale w silnych stanach zapalnych i świądowych polecam to lekarstwo. Rewelacyjnie działa i daje zwierzakowi ulgę już tego samego dnia po przyjęciu pierwszej dawki.
Poniżej kilka danych dotyczących tego "leku - cud"
Skład
1 tabl. zawiera 0,5 mg lub 1 mg deksametazonu.
Działanie
Syntetyczny glikokortykosteroid o bardzo silnym i długotrwałym działaniu przeciwzapalnym (około 30-krotnie przewyższającym hydrokortyzon) oraz działaniu przeciwalergicznym i immunosupresyjnym, pozbawiony działania mineralokortykoidowego. Bardzo silnie i długotrwale hamuje wydzielanie ACTH, prowadząc do wtórnej niedoczynności kory nadnerczy. Z tego powodu należy świadomie unikać deksametazonu w długotrwałych kuracjach, z wyjątkiem wrodzonego zespołu nadnerczowo - płciowego. Z przewodu pokarmowego wchłania się szybko, rozpoczynając działanie po około 1-3 h. T0,5 wynosi 190 min.
Wskazania
Pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, przewlekła kortykoterapia pozasubstytucyjna. W diagnostyce i różnicowaniu nadczynności kory nadnerczy (test hamowania wydzielania kortykotropiny).
Uwaga. Ze względu na poważne skutki uboczne i powikłania przewlekłej kortykoterapii pozasubstytucyjnej, decyzję o podjęciu takiego leczenia należy każdorazowo rozważyć, uwzględniając zarówno możliwe korzyści dla chorego, jak i potencjalne zagrożenia.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na lek. Przeciwwskazania względne: uogólnione zakażenie grzybicze, czynna choroba wrzodowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, osteoporoza, psychozy, obrzęki, cukrzyca, choroby zakaźne, gruźlica, zakażenia wirusowe,
przewlekła niewydolność nerek, stwardnienie tętnic mózgowych, jaskra, choroba zakrzepowa, ciąża i okres karmienia piersią. Ostrożnie stosuje się u osób w starszym wieku. Nie należy stosować co najmniej 8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniach ochronnych.
Działanie niepożądane, oczywiście w przypadkach skrajnych - zaden z objawów u serka nie wystąpił, a biorąc pod uwagę jak goni za suczkami z potencją u niego wszystko ok
Hamowanie wydzielania kortykotropiny i endogennych hormonów steroidowych przez nadnercza (posteroidowa niedoczynność kory nadnerczy). Objawy zespołu Cushinga: purpurowe rozstępy i zmiany troficzne skóry, skaza naczyniowa, trądzik, nadmierne owłosienie, zmiana sylwetki ciała, zaniki mięśni, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, hipokaliemia, osteoporoza, zaburzenia miesiączkowania, impotencja. Aseptyczna martwica kości, zaćma, jaskra, owrzodzenie żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki. Zaburzenia immunologiczne: spadek odporności organizmu, podatność na infekcje, grzybice, zaburzenia gojenia ran. U dzieci - zahamowanie wzrastania. Zaburzenia równowagi, parestezje, psychozy.
Interakcje
Barbiturany, glutetimid, rifampicyna, leki przeciwpadaczkowe i przeciwhistaminowe oraz efedryna, poprzez zmianę metabolizmu glikosteroidów zmniejszają efekt ich działania. Estrogeny (hormonalne środki antykoncepcyjne) - nasilają ich działanie. Glikokortykosteroidy podawane w skojarzeniu z NLPZ, kwasem acetylosalicylowym oraz alkoholem powodują zwiększone działanie wrzodotwórcze, jednocześnie zmniejszając skuteczność kwasu acetylosalicylowego. W połączeniu ze steroidami anabolicznymi - zwiększone ryzyko występowania obrzęków. Glikokortykosteroidy nasilają toksyczność glikozydów naparstnicy. Zmniejszają lub w niektórych przypadkach potęgują działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, zmniejszają działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych oraz somatotropiny. Równocześnie stosowane leki moczopędne (oprócz diuretyków oszczędzających potas) oraz leki przeczyszczające i amfoterycyna B - zwiększają ryzyko hipokaliemii. W czasie terapii nie wolno szczepić żywymi szczepionkami.
Dawkowanie
Dawka wstępna: dorośli doustnie 0,5-2 do 15 mg na dobę w 2-3 dawkach z zachowaniem cech naturalnego rytmu dobowego wydzielania glikokortykosteroidów. Dzieci do ukończenia 1 r.ż.: 0,25-1 mg; 2-12 r.ż.: do 2 mg na dobę. W miarę ustępowania objawów choroby dawkę stopniowo się redukuje do najmniejszej skutecznej. W diagnostyce: test hamowania deksametazonem: 0,5 mg co 6 h przez 2 doby, następnie 2 mg co 6 h przez 2 doby (ocenia się wydalanie dobowe 17-OHCS w moczu w 2 i 4 dobie testu).
przez bartgang » Śr paź 18, 06 17:16 pm 
brana była zeskrobina do badań skóry. Dzięki temu można było zacząć leczenie.Dostawała jakieś zastrzyki, potem specjalny szampon i okropny preparat do przemywania skóry, silnie trujący w nieodpowiedniej dawce i okropnie cuchnący. Kuracja pomogła, ale choroba powracała co jakiś czas ale już z lżejszym przebiegiem. Pierwszy weterynarz, u którego byliśmy chciał ją uśpić 
, oczywiście się nie zgodziliśmy i udaliśmy się do innego, który naprawdę nam pomógł, zrobił co było w jego a raczej w jej mocy. 
