Problem z 7tyg Bulikiem

[krisu861]

[krisu861]

[Jaga]

[bandida]

[oliwka]

[Tosca]

[gośka]

[Tosca]

[Ola]

Jasne, że dziedziczna... bo niby jak inaczej hodowcom udałoby się ją tak skutecznie wyeliminować

Agresja, bojaźliwość, charakter ... a jak patrze na moją sukę to i uwielbienie do wody

Odnośnie zdrowia myślę, że Tosca miała myśli bardziej kupowanie szczeniąt grubiutkich, czyściutkich, odrobaczonych i zaszczepionych.
Bo przecież nie można mieć pretensji do hodowcy, że pies jest uczulony albo okulał. Nie tykam kwestii głuchoty, nerek czy serca bo to już inna bajka.

offtopując- patrząc na to co się dzieje w świecie hodowli kocich chyba sama przekonam się do pseudo
Teraz możecie mnie ukamieniować albo porządnymi argumentami zmienić moje myślenie

[Jaga]

[gośka]

[Tosca]

Czy u bullteriera można mówić o przerasowieniu ?? Choroby genetyczne to zazwyczaj skłonność do alergii , to że bulle w Polsce chorują na nerki to raczej wynik bezmyślnego krycia czego popadnie jednym repem który akurat miał chore nerki , głuchota nie zagraża życiu i zdrowiu psa .
Poza tym rolą hodowców jest dążenie do udoskonalenia rasy , wyhodowania psa idealnego pod względem wzorca - eksterier + charakter + zdrowie fizyczne.
Po to przeprowadza się badania , i według mnie powinno się robić testy temperamentu , jak i zdobywać tytuły w klasie użytkowej , żeby bull dalej był psem z temperamentem bo z tym ostatnio kiepsko , ale to ze tak jest nie sprawia że te psy cierpią , są warunki które trzeba spełnić by móc posiadać sukę hodowlana i szczenięta , i żeby twój samiec mógł być reproduktorem , te podstawowe normy to za mało ale wystarczająco dużo by zapewnić zwierzętom komfort życia i nie zamienić ich w maszyny do rodzenia pieniędzy , hodowla psów to drogie hobby , pasja a nie interesik żeby dorobić na boku , żaden pseudohodowca nie bierze pod uwagę dobra zwierząt nie myśli o rozwoju rasy , nie dba o to czy jego zwierzęta są zdrowe i czy nie przenoszą chorób , strachliwość , agresja to większe zagrożenie niż choroba jakiegokolwiek organu , człowiek z głową na karku miłośnik rasy nie kupi szczeniaka którego pochodzenie jest niewiadome bo nie zależy mu tylko na jajowatej głowie ale też na charakterze .
Dla mnie temperament i charakter psa będzie priorytetem przy wyborze szczyla eksterier to drugorzędna sprawa , ale bez znajomości pochodzenia nie byłabym w stanie określić temperamentu jego rodziców , nie rozumiem jak można kupić kota w worku wiedzieć tylko tyle ile się widzi biały z jajowata głową a co z resztą !? Bullterier to nie tylko wygląd to coś o wiele więcej i dlatego tak ważne jest żeby znać pochodzenie swojego psa . każdy człowiek jak się rodzi dostaje metrykę urodzenia tak samo każdy pies powinien ją otrzymać i powinna być to norma a nie coś wyjątkowego to się takiemu psu należy i człowiek powinien zadbać o to żeby tak było a nie robić zupełnie odwrotnie , a wmawianie ludziom dla których jest to ważne że kochają swoje psy za papier to pusta ignorancja i zawiść Polaczków , ludzie którzy kupują psy z metryką i sprawdzają w jakich warunkach żyją ich rodzice to miłość , osoby które mają to w dupie nie kochają zwierząt tylko zaspokajają swoją egoistyczna zachciankę działają na szkodę rasy i sprawiają że schroniska pękają w szwach .
Powinien istnieć prawny zakaz rozmnażania zwierząt niehodowlanych a robienie tego surowo karane grzywnami , wtedy problem bezdomności zniknął by a p[osiadanie zwierzęcia byłoby cholernym przywilejem !! a nie zachcianką ...

[Tosca]

Sorry za posta pod postem.

Agersja a pewność siebie to dwie różne rzeczy , właśnie asty bulle i stafiki to psy którym 'wyeliminowano" agresje , za ciepanie do innych psów na ringu pies jest odsunięty od hodowli nie mówiąc już o agresji wobec ludzi , w odpowiedniej sytuacji pies który broni siebie bądź właściciela nie jest agresywny , bo robi to wtedy kiedy zmusza go do tego sytuacja , pies który rzuca się na ludzi i zwierzęta bez powodu jest agresywny .
Pit bulle posiadają gen tzw gamme i można się z tego śmiać lub nie ale psy które go maja są agresywne wobec wszystkich zwierząt , nawet samce w stosunku do suk czy szczeniąt , dlatego że jest " była " to cecha pożądana u tej rasy i pilnowano tego żeby była dalej przekazywana .
Strach i lękliwość to również dwie inne rzeczy , pies który się przestraszył a pies który boi się własnego cienia pomimo socjalizacji to dwie inne sprawy , Tak samo jak wśród ludzi istnieją choroby psychiczne dziedziczone w genach , schizofrenia jest choroba dziedziczną i ujawnia się w którymś pokoleniu , seryjni zabójcy , pedofile , również dziedziczą swoje skłonności choć nie wszyscy , narkomani alkoholicy również dziedziczą skłonność do uzależnienia , dzięki odpowiedniemu wychowaniu kontaktach z rówieśnikami stabilnej emocjonalnie rodzinie ta skłonność może nigdy się nie ujawnić w przypadku braku tych czynników życie w rodzinie patologicznej bądź traumatycznego przeżycia skłonność ta rozwija się i prowadzi do różnych zachowań .
Tak samo rodzą się chore psychicznie psy które pomimo odpowiedniego wychowania i szkolenia będą agresywne lub bardzo lękliwe , i takie zwierzęta powinny być odsuwane od hodowli .
Wychodząc z tego założenia szczenie po stabilnych emocjonalnie rodzicach po przejściu odpowiednich szkoleń i dobrym prowadzeniu będzie świetnym kompanem i przyjacielem człowieka , zwierze chore pomimo takich starań będzie niestabilne agresywne bać bojaźliwe .
To czy rodzice byli grzeczni czy nie nie ma znaczenia bo to kwestia wychowania a nie genów.
Są zaburzenia które objawiają się agresją ale o tym może jakiś behawiorysta napisze

[gośka]

[JonSnow]

Straszne uproszczenia stosujecie w odniesieniu do agresji. Prawie takie jak stwierdzenie mojego kolegi z pracy, że Powstanie Warszawskie było złe, bo dzieci atakowały czołgi i kazano im to robić - ot tekst bez zupełnej znajomości realiów historycznych, bez wiedzy dotyczącej tamtej epoki i tamtych czasów.

Przede wszystkim nie istnieje gen agresji i wątpię, aby go znaleziono. Możemy mówić o szeregu cech behawioralnych i wzmacnianiu / osłabianiu ich przez selektywną hodowlę, ale coś takiego jak gen agresji nie istnieje. Każda taka zmiana pociąga też za sobą szereg innych zmian - wygląd, zdrowie, cechy fizyczne i psychiczne - można zaakceptować cały 'pakiet' lub nie akceptować go wcale, nie można sobie wybierać cech psychicznych - nie ten poziom genetyki to raz, a dwa że istnieje coś takiego jak środowisko. I ono oddziałowuje na psa. Nie można zakładać widząc agresywnego psa, że jego geny były skonocone - że hodowla była 'zła'. Proces uczenia dotyka ogromną ilośc organizmów - dotyczy to również psów. Psy się uczą, psy mają swoje mechanizmy - z dziedziny warunkowania klasycznego i instrumentalnego, mają popędy i emocje. Psy mają swoje potrzeby i mają środowisko, w kótrym żyją - często bardzo dla nich nieodpowiednie i niestabilne.
Każdy pies w jakimś okresie swego życia może być 'agresywny' - nie istnieje coś takiego jak agresja bez przyczyny.

Co do gammess, tutaj rozumianego jako agresja do wszystkich psów, niezależnie od płci, rasy i wieku - to na szczęście jest to cecha, która w przyrodzie nie ma racji bytu i jeśli nie jest prowadzona bardzo ostra hodowla pod tym kątem, to prędzej czy później natura wraca do równowagi - psy to zwierzęta społeczne, jako gatunku nie jest jego celem wyniszczenie siebie samego.

Chyba prawie każda rasa psów ma problemy wynikające nie z 'przerasowienia' tylko ograniczania liczby dostępnych w populacji genów - co związane jest z metodami hodowlanymi, co z kolei wynika z celów hodowców i tego, aby osiągnąć je w nak najkrótszym czasie. To temat rzeka. I polecem w tym kierunku lektury biologów-genetyków, którzy się tym problemem zajmują.